غروب شد، بیا

::::..  ديدار يار مهربان  ..::::

امام زمان(عج) حافظ ایران

   در دوران جنگ جهانی اول و اشغال ايران توسط قوای انگليسي و روس که حملات و هجومها به ملت شيعه اوج گرفته بود، مرحوم آيةالله العظمی نائينی(ره) خيلی پريشان بودند و نگران از اينکه اين وضع به کجا به خواهد انجاميد، نکند که اين کشور محب و دوستدار امام زمان(عج) از بين برود و سقوط کند.

    در همين زمانها شبی به امام عصر(عج) متوسل می شوند و در حال توسل و گريه و ناراحتی به خواب می روند و خواب می بينند:

   ديواری است به شکل نقشه ايران و این دیوار شکست برداشته و خم شده و در حال افتادن است، در زیر این دیوار یک عده زن و بچه نشسته اند و دیوار دارد روی سر اینها خراب می شود.

   مرحوم نائینی(ره) وقتی این صحنه را می بینند به قدری نگران می شوند که فریاد می زنند و می گویند: که خدایا این وضع به کجا خواهد انجامید. در این حال می بینند که حضرت ولی عصر(عج) تشریف آوردند و انگشت مبارکشان را به طرف دیواری که خم شده و در حال افتادن بود گرفتند و آن را بلند کردند و دو مرتبه سر جایش قرار دادند.

   و بعد فرمودند: « اینجا شیعه خانه ما است می شکند، خم می شود، خطر هست،  ولی نمی گذاریم سقوط کند ما نگهش می داریم.»

----------

ملاقات با امام عصر(عج)

اللهم عجل لولیک الفرج(آمین)