شناخت امام زمان (عج) واجب است - قسمت دوم
ثانیاً: غیبت آن حضرت در همه زمانها و از همه انسانهای مومن نیست، بلکه برای بسیاری از بزرگان مومنین اتفاق افتاده است که به خدمت حضرتش شرفیاب شده و به محضر مقدسش راه یافته اند. جریانات آنان در کتابهای علمای بزرگوار ما ضبط شده است.
ثالثاً: منافع وجود مبارک آن حضرت منحصر در بیان علوم نیست، بلکه همه آنچه از مبدا و سرچشمه فیض الهی به مخلوقات می رسد، از برکات وجود او می باشد.
- دلیل نقلی
روایات بسیاری که در حد تواتر است در این باره وارد شده است که ما به خاطر رعایت اختصار به ذکر قسمتی از آنها که ثقه الاسلام محمد بن یعقوب کلینی در کتاب کافی آورده است، اکتفا می کنیم:
1. خبر صحیح از معاویه بن عمار روایت کرده است که: حضرت صادق(ع) درباره آیه مبارکه « و لله الاسماء الحسنی فادعوه بها »؛ و برای خداوند نیکوترین نامها است، پس او را با آنها بخوانید.
فرمود به خدا قسم ما آن اسما حسنی (نیکوترین نامها) هستیم که خداوند هیچ عملی را از بندگان نمی پذیرد، مگر با شناخت و معرفت ما.
می گویم: شاید تعبیر از امامان به « اسماء» به خاطر این باشد
که آنان دلیل و راهنمای مردم به سوی خدواند هستند و نشانه های قدرت و جبروت الهی می باشند، همانطور که اسم نشانه ای است برای صاحب آن که بر او دلالت می کند؛ خدا داناست.
2. خبر صحیح از عبدصالح حضرت موسی بن جعفر(ع) آمده است که فرمود: حجت خداوند بر خلقش تمام نمی گردد مگر به وسیله امامی که شناخته شود.
می گویم: اشاره حضرت به وجوب برپا کردن دلیل و حجت بر خداوند متعال است، و شناخت خداوند ممکن نیست مگر به وجود امام(ع)، پس شناخت امام واجب است و تعیین او بر خداوند لازم.
3. خبر صحیح خطبه ای از حضرت ابوعبدالله صادق(ع) روایت شده است که در آن، حال و صفات ائمه را یاد می کند.
4. به سندی همچون صحیح از حضرت باقر(ع) یا حضرت صادق(ع) روایت است که فرمود: بنده خدا مومن نخواهد بود مگر اینکه خدا و رسول و همه امامان را بشناسد و نیز امام زمانش را بشناشد و در تمام امور خود به او مراجعه کند و تسلیم امر وی باشد. سپس فرمود: چگونه می شود که آخرین امام را بشناسد در صورتی که اولین امام را نشناخته باشد؟
5. به سند صحیح از زراره روایت است که گفت به حضرت امام باقر(ع) گفتم: مرا از شناخت امام از شما خاندان آگاه ساز، آیا شناخت او بر همه مردم واجب است؟ فرمود: خداوند عزوجل حضرت محمد(ص) را بر همه مردم جهان به عنوان رسول و حجت الهی بر همه خلایق در زمین برانگیخت پس هر آنکه به خداوند و حضرت محمد(ص) رسول خدا ایمان آورد و از او پیروی نمود و رسالتش را تصدیق کرد، واجب است بر او که امام }بعد{ از ما را باز شناسد، و هر آنکه ایمان به خدا و رسول او نیاورده، و از وی تبعیت نکرده، و او را تصدیق ننموده، و حق خدا و رسول او را {نشناخته{، چگونه بر او واجب باشد شناخت امام در حالی که هنوز ایمان به خدا و رسول او نیاورده و حق آنها را نشناخته است؟
6. در خبر صحیح از محمد بن مسلم روایت است که شنیدم حضرت باقر(ع) می فرمود: هر که دینداری خدا کند در حالی که خود را در آن به رنج اندازد ولی امام منصوب از طرف خدا برای او نباشد، تلاش او پذیرفته نیست و گمراه و سرگردان است و خداوند کردار او را بد می شمارد، او به مانند گوسفندی است که از چوپان و گله خود گم شده و شب و روز می جهد و می دود، و می رود و می آید و شب گله غریبی ببیند و بدان دل نهد و فریب آن بخورد و با آن در آغلش شب را بگذارند، و هنگامی که چوپان گله خود را براند، آن چوپان و گله را نشناسد و سرگردان بجهد و چوپان و گله خود را بطلبد، و گله ای با چوپانش بیند و بدان دل نهد و فریفته گردد، و چوپان بر آن بانگ زند که: به چوپان و گله خودت پیوند، زیرا تو گمگشته و سرگردانی و از چوپان و گله ات برکناری و آن گوسفندگم شده هراسان و سرگردان و تنها بجهد و چوپانی ندارد که او را به چراگاه خودش رهبری کند و یا برگرداند. در همین اثنا که حیران است بناگاه گرگ از گم شدنش فرصت جویی کند و او را بخورد.
