ضرورت وجود امام
امام محمد باقر(ع) درباره ضرورت وجود امام می فرماید:
« لَو اَنّ الِامامَ رُفِعَ مِنَ الارضِ ساعَهً لَساخَت بِاَهلِها وَماجَت کَما یَموجُ البَحرُ بِاَهلِهِ.»
« اگر لحظه ای امام در زمین نباشد، زمین اهلش را فرو می برد، همچون امواج دریایی طوفانی که با تمامی مسافران خویش دگرگون می شود.»
در حدیث دیگر می خوانیم :
« وَ اِنّی لَاَمانٌ لِاهلِ الارضِ کَما اَنَّ النُجومَ آمانٌ لِاَهلِ وَالسَّماءُ.»
« آن سان که ستارگان موجب امان آسمانیان است امام نیز ایمنی بخش زمینیان می باشد.»
« بِبَقائِهِ بِقِیَتِ الدُنیا وَرُزِقَ الوَری وَبِوُجودِهِ ثَبَتَتِ الَارضُ وَالسَّماءُ.»
« استواری جهان، بهره مندی موجودات و ثبات زمین و آسمان همه و همه در گرو وجود آن امام(همام) است.»
در واقع معتقدان به قرآن و عترت می دانند، زمین را یارای آن نیست که لحظه ای بدون وجود حجت الهی، بر نظم جاری، استوار باشد که اگر پای حجت حق از آن برداشته شود همگان را به کام خود فرو خواهد برد.
حضرت رسول اکرم (ص) در حضور اصحاب، خطاب به امیرمومنان علی(ع) فرمودند: « اِنَّ خُلَفائِی وَ اَوصیایی وَ حُجَجَ اللّهِ عَلَی الخَلقِ بَعدی، الاِثنا عَشَرَ اَوَّلُهُم عَلیٌّ وَآخِرُهُمُ المَهدِیٌّ.»
« خلفا و اوصیای من و حجت های خدا بر مردمان، بعد از من دوازده نفرند که اول آنان علی و آخر آنان مهدی(عج) است.»
همچنین آن حضرت فرمودند:
« اَلمُقِرُّبِهِم مُومِنُّ وَالمُنکِرُ لَهُم کافِرٌ.»
« معترفان به حق آنان(دوازدهم امام) مومن و منکران حق آنان کافرند.»
نقل شده رسول اکرم(ص) خطاب به جابربن عبدالله انصاری فرمودند:
« اِنَّ هذا اَمرٌ مِن اَمرِ اللهِِ. وَ سِرُّ مِن سِراللهِ. عِلَّتَهُ مَطوِیّهٌ عَن عِبادِاللهِ. فَاِیّاکَ وَالشَّکَّ فی أَمرِ اللهِ کُفرٌ!»
« این امر از امور خدا و رازی از اسرار الهی است، حکمت آن از بندگان پوشیده است، هرگز در این باره شک و تردید به خود راه مده، که شک در امر الهی کفر است.»
روایت شده: جابربن عبدالله انصاری روزی به محضر حضرت زهرا(س) شرفیاب شد، در برابر آن حضرت لوحی را مشاهده کرد که در آن اسامی شریفه امامان از نسل آن حضرت نوشته شده بود، جابر می گوید: من آنان را شمردم، دوازده تن بودند که آخرین آنان حضرت قائم بود و متوجه شدم که این امر از حتمیات است، از جمله مطالبی که جابر در آن لوح خوانده بود، {ترجمه اش} این است:
« خدای تبارک و تعالی فرمود: ای محمد! به تو کسی را عطا کردم (علی) که یازده راهنما از نسل او خارج خواهند شد، همگی از نسل تو و از زهرای بتول است، آخرین آنان مردی است که به دست او از هلاکت نجات می بخشم و به وسیله او از گمراهی هدایت می نمایم و به دست او کور را بینا و بیمار را شفا می دهم و زمین را به وسیله او از دشمنانم پاک می سازم، شرق و غرب جهان را به او می سپارم، بادها را به تسخیر او در آورده، ابرها را زیرپای او قرار می دهم، برترین ابزارها را در اختیار او گذاشته، با سپاه خود او را یاری نموده، با فرشتگانم او را تائید می نمایم، تا دعوت مرا آشکار سازد و همه مخلوقات را بر توحید من گرد آورد.»
پیامبر اکرم(ص) مساله حضرت مهدی(عج) را در راس دعوت خود قرار داده و حتمی بودن آن را چنین اعلام می دارد: « اگر از دنیا جز یک روز باقی نباشد، خداوند آن روز را به قدری طولانی می سازد که مردی از اهل بیت من جهان را مالک شود، معجزات به دست او آشکار و اسلام به وسیله او ظاهر می گردد، خداوند هرگز در وعده خود خلف نمی ورزد.»
ادامه دارد ...
